Rozstrzygnięcie Konkursu

Gratulujemy P. Andrzejowi Czaudernie, który nadesłał prawidłową odpowiedź i wylosował nagrodę. Dziękujemy wszystkim, którzy wzięli udział w I Konkursie naszego Muzeum. Fotografia przedstawiająca kleszcze (umieszczona w tekście: „I Konkurs Diecezjalnego Muzeum) to matryca do wypieku hostii. Jest ona świadectwem wielowiekowej troski o chleb przeznaczony do Ofiary Mszy Świętej.

Wypiekanie chleba do Eucharystii w obrządku łacińskim (Kościoła rzymskokatolickiego – Zachodniego) oraz w obrządkach wschodnich (Kościołów Wschodnich) otoczone było szczególną troską, pietyzmem i pobożnością. Używano najlepszej mąki ze zboża nieraz oddzielnie zasianego lub wybieranego (kłos po kłosie). Tak na przykład św. Wacław (zm. ok. 935 roku)  król czeski, przeznaczył oddzielne pole na siew pszenicy, i jak podają zapisy, sam pszenicę zbierał, nosił, mleł na ręcznym młynku i z tej mąki wypiekał hostie. Czynności z wypiekiem dopełniane były modlitwą. Zadanie to spełniali najczęściej duchowni. Do dziś w niektórych rytach wschodnich to kapłani osobiście wypiekają chleb do Mszy w sam dzień celebracji lub w przeddzień. W Polsce tradycję wypieku hostii pielęgnowały klasztory sióstr zakonnych szczególnie kontemplacyjnych. Arcybiskup Nowowiejski przytacza piękne świadectwo pietyzmu wobec chleba przeznaczonego do złożenia w Ofierze Eucharystycznej, które zachowywano jeszcze w XV wieku:

„Naprzód nowicjusze wybierali ziarna pszeniczne, potem je myli i wystawiali na białym obrusie pod promienie słońca. Ten, który je niósł do młyna, ubrany był w humerał (białe nakrycie na ramiona) i albę;  oczyszczał kamienie młyńskie. Skoro dzień przygotowania chlebów świętych się zbliżył, trzech kapłanów lub diakonów, wyznaczonych do tej czynności, wraz z braciszkiem zakonnym, odmawiali laudesy (psalmy odmawiane rano, dzisiejsza jutrznia), 7 psalmów pokutnych i litanie, i używali wszelkich ostrożności możebnych, stanąć przy tym świętym zajęciu jaknajczyściej przybrani. Kapłani lub diakoni przybywali do miejsca pracy; braciszek już przygotowywał ogień z drzewa najsuchszego i najlepszego, aby płomień był jasny i czysty. Wszyscy czterej najgłębsze milczenie zachowywali. Jeden z nich wysypuje mąkę czyściutką na stół gładki, w tym celu postawiony; drugi zmieszał ją z wodą zimną, aby hostie były białe. Braciszek w rękawiczkach trzymał  żelazo i piekł ciasto; dwaj inni upieczonym chlebom za pomocą narzędzia nadają formę okrągłą, po czym składają na półmisku, czystą bielizną pokrytym. Cała ta robota wykonywana była na czczo dla tym większego jej poszanowania”.  (A. Nowowiejski, Msza Święta, Płock 1940, 1993, s. 391)

Na wewnętrznej stronie żelaznych płytek kowale grawerowali symbole religijne: znak krzyża, wizerunek Ukrzyżowanego, sceny z życia Chrystusa, litery IHS, Baranek Boży, ornamenty roślinne, winne grona i kłosy pszeniczne. Najczęściej wyrażały one tajemnicę Najświętszego Sakramentu. 

Jeszcze raz dziękujemy za udział w Konkursie i zapraszamy do udziału w kolejnych.

Get a better hosting deal with a hostgator coupon or play poker on party poker

.

Copyright 2011-2014. Created by Hanza .
Joomla Templates by Wordpress themes free